A
logo SOSW Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im.Waldemara Kikolskiego w Białymstoku
Sprawdzanie folderu w poszukiwaniu zdjęć ... OK.

Klub Jeździecki - Kres

ZAJĘCIA Z JAZDY KONNEJ
Z ELEMENTAMI HIPOTERAPII

 

Od kilku lat dwunastoosobowa grupa wychowanków naszego ośrodka, uczestniczy w zajęciach z jazdy konnej w stadninie koni w Jurowcach. Skład grupy, co pewien czas się zmienia. Wśród uczestników zajęć są osoby z nadmiernym napięciem mięśniowym, z mózgowym porażeniem dziecięcym, z niepełnosprawnością sprzężoną, z nadpobudliwością psychoruchową, z autyzmem oraz uczeń niedowidzący.

Wyjazdy do stadniny są organizowane raz w tygodniu na 2 godziny w okresie jesiennym i wiosenno – letnim. Uczestnicy zajęć korzystają z jazdy konnej, uczestniczą w zajęciach terapeutycznych, które odbywają się w stajniach, a mają na celu oswajanie uczestników z koniem. Dzieci uczą się również jak pielęgnować te wspaniałe zwierzęta, poprzez aktywne uczestnictwo w czyszczeniu koni. Mają możliwość obcowania z przyrodą, chętni grają w kosza, inni spacerują obserwując zmiany zachodzące w przyrodzie, jeszcze inni podglądają zwierzęta  oczekując na swoją kolejkę do jazdy konnej. Zajęcia cieszą się ogromnym zainteresowaniem ze strony naszych dzieci. Chętnych zawsze jest zbyt wielu.

Jazda konna jest jedną z dyscyplin sportowych uprawianych przez osoby niepełnosprawne intelektualnie w Stowarzyszeniu Sportowym Olimpiady Specjalne Polska, dlatego też współpraca z tym stowarzyszeniem daje możliwość uczestniczenia naszym wychowankom w zajęciach z jazdy konnej często wzbogaconej o elementy hipoterapii.

Zajęcia są prowadzone przez trenerów i instruktorów z zakresu hipoterapii i jazdy konnej z Klubu Jeździeckiego „Kres” w Jurowcach Pana Witalisa Nikołajuka i Panią Marię Nikołajuk.

Co zatem się kryje pod pojęciem: HIPOTERAPIA?

Hipoterapia to młoda forma rehabilitacji i terapii, stosowana zarówno wobec dzieci jak i dorosłych. Wykorzystuje o­na konia - jego obecność i stwarzane przez niego możliwości terapeutyczne. Zatem hipoterapia to zarówno rehabilitacja poprzez jazdę konną jak i terapia poprzez sam kontakt z koniem, kiedy najważniejszy jest kontakt emocjonalny z tym wspaniałym zwierzęciem i związana z obecnością konia sytuacja terapeutyczna.

Hipoterapia to ogół zabiegów terapeutycznych, do których wykorzystuje się konia. Stanowi jedną z form rehabilitacji wieloprofilowej, a swoją specyfikę zawdzięcza koniowi biorącemu udział w terapii. To właśnie obecność konia „współterapeuty” – sprawia, że jest to wyjątkowa i niepowtarzalna metoda terapeutyczna dająca nowe i niespotykane w innych terapiach możliwości. "Uniwersalność" metody polega na jednoczesnym oddziaływaniu ruchowym, sensorycznym, psychicznym i społecznym Stanowi „proces usprawniania psychoruchowego dzieci, młodzieży i dorosłych z różnymi schorzeniami i zaburzeniami rozwojowymi”.  Najczęściej wykorzystywanym w terapii elementem jazdy konnej jest trójwymiarowy ruch chodu konia, dający jeźdźcowi wrażenie chodu ludzkiego. Poruszający się stępem koń przenosi impulsy ruchowe na miednicę, a następnie na tułów, barki i głowę siedzącego na nim dziecka. Opadanie grzbietu konia w momencie wysunięcia w tył tylnej kończyny i wysklepianie grzbietu w czasie podsuwania jej pod tułów powoduje ruchy jeźdźca góra — dół. Podparcie na lewej (lub prawej) bocznej parze nóg (w czasie przenoszenia drugiej pary) wywołuje naprzemienne opadanie nie podpartej strony ciała konia, co powoduje ruchy boczne jeźdźca z charakterystycznym dla chodu ludzkiego obniżaniem się raz jednej, raz drugiej strony miednicy. Naprzemienne wysuwanie nóg konia jest źródłem ruchów rotacyjnych miednicy jeźdźca, również obecnych podczas chodu człowieka. Podobnie jak w czasie prawidłowego chodu, posuwający się do przodu koń powoduje, że na dziecko działa siła nośna, a przy skrętach także siła odśrodkowa i dośrodkowa. Takie warunki biomechaniczne pozwalają na trening tułowia w sytuacji typowej dla chodu z odciążeniem stawów biodrowych i nóg (odciążenie stóp jest bardzo istotne dla dzieci z przetrwałym odruchem podparcia).

Zarówno podczas hipoterapii jak i jazdy konnej występują ogromne możliwości stopniowania i różnicowania bodźców równoważnych. Samo utrzymanie się na koniu wymaga odnajdywania, traconej z każdym jego krokiem, równowagi. Zmiany kierunku jazd, zatrzymanie się, ruszanie, przyspieszanie i zwalnianie tempa jazdy to dodatkowe bodźce wykorzystywane podczas zajęć. Zachowanie równowagi podczas jazdy jest możliwe, jeśli we wszystkich fazach ruchu środek ciężkości jeźdźca pokrywa się ze środkiem ciężkości konia. Czasami dla zwiększenia efektu terapeutycznego można umieścić dziecko przed lub za środkiem ciężkości konia lub zmienić warunki oddziaływania poszczególnych sił przez posadzenie dziecka tyłem do kierunku jazdy.

Pośród zajęć z hipoterapii wymienia się etap wstępny, którego celem jest oswojenie dziecka z koniem, oraz zajęcia usprawniające na koniu. Terapeuta w czasie jazdy konnej spełnia rolę asekurującą, zapewniając bezpieczeństwo. W czasie jazdy idzie on zawsze po słabszej stronie dziecka, podtrzymuje je, kontroluje jego postawę i wykonuje z nim ćwiczenia. Zasadniczą zaletą hipoterapii jest to, że dzieci wykonują w jej trakcie takie ćwiczenia, które w innych warunkach sprawiają im duże trudności.

Do terapeutycznych efektów wywoływanych ruchem konia należą;

§         normalizacja napięcia mięśni wywołana łagodnym, rytmicznym kołysaniem podczas chodu konia oraz ciepłem jego ciała,

§         hamowanie odruchów patologicznych przez odpowiednie ułożenie lub posadzenie    dziecka na koniu,

§         kształtowanie reakcji równoważnych — konieczność utrzymania się na ruchomym podłożu,

§         wyzwalanie reakcji podparcia — opieranie rąk na grzbiecie konia,

§         przygotowanie do chodzenia dzięki charakterystycznym, trójpłaszczyznowym ruchom konia przenoszonym na tułów dziecka, działanie na kilka zmysłów jednocześnie: dotyk, słuch, wzrok

 

Hipoterapia to działanie mające na celu przywracanie zdrowia i usprawnianie przy pomocy konia i jazdy konnej, osób:

§         po przebytych chorobach zostawiających trwałe ślady w sprawności fizycznej i w życiu psychicznym,

§         niepełnosprawnych intelektualnie,

§         z deficytami rozwojowymi,

§          z uszkodzeniami analizatorów (wzrok, słuch),

§          niedostosowanych społecznie.

 

Celem terapii z koniem i terapii jazdą konną jest przywrócenie tym osobom sprawności fizycznej i psychicznej w możliwym do osiągnięcia zakresie.

 Dzięki hipoterapii następuje :

§         zmniejszenie zaburzeń równowagi i poprawa reakcji obronnych,

§         zwiększenie możliwości lokomocyjnych i zapewnienie kontaktu ze zwierzęciem i przyrodą,

§          stymulacja rozwoju psychoruchowego dziecka, w tym:

§         poprawa koordynacji wzrokowo ruchowej, orientacji przestrzennej oraz  rozeznania  w schemacie własnego ciała,

§          zwiększenie możliwości koncentracji uwagi i utrzymania zorganizowanej aktywności,

§         zwiększenie motywacji do wykonywania ćwiczeń,

§         rozwijanie samodzielności,

§         zwiększenie poczucia własnej wartości,

§         relaksacja i osłabienie reakcji nerwicowych.

 

Opracowanie na podstawie literatury:
mgr Joanna Hryń – organizator wyjazdów na zajęcia z jazdy konnej

  





góra strony